Δημοσκόπηση: Η Ζωή Είναι καλύτερη στην Πόλη ή στο Χωριό ?

Τον τελευταίο αιώνα η αστικοποίηση έχει γνωρίσει τεράστιες διαστάσεις και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του κόσμου ζει σε πυκνοκατοικημένες μεγαλουπόλεις. Ωστόσο, παρόλο που οι περισσότεροι έχουν μεταφερθεί στις πόλεις με δική τους απόφαση, όλοι, αν τους ρωτήσεις, λαχταρούν να ξεκλέψουν λίγο χρόνο από την καθημερινότητα και να γυρίσουν πίσω στα χωριά τους, εκεί που ανήκουν και που βρίσκονται οι ρίζες τους.

Η ζωή στην πόλη είναι πιεστική. Οι γρήγοροι ρυθμοί, οι υποχρεώσεις και οι αποστάσεις κουράζουν τον άνθρωπο, τον κάνουν να ζει συνεχώς μέσα σε μια επίπονη και ασταμάτητη ρουτίνα. Ακόμα και το κλίμα ορισμένες φορές καταντάει ανυπόφορο. Καυσαέριο, αυτοκίνητα, ηχορύπανση, σκουπίδια. Όλα αυτά δημιουργούν στους κατοίκους της πόλης το αίσθημα της ανυπομονησίας να ξεφύγουν από αυτή την ζωή, ακόμα και για λίγο.

Η ζωή στην επαρχία είναι πολύ διαφορετική. Το να ζεις 18 ολόκληρα χρόνια σε ένα νησί σε κάνει να μπορείς να ξεχωρίσεις τις διαφορές. Εκεί ο χρόνος κυλά πιο αργά και δεν υπάρχει τόσο άγχος. Ακόμα και η ησυχία της υπαίθρου (χωρίς κορναρίσματα εξατμίσεις κλπ) λειτουργεί ως αγχολυτικό. Στο χωριό επίσης ξέρεις ότι θα βγεις έξω και θα συναντήσεις ανθρώπους γνώριμους, συγγενείς, φίλους, θα πεις μια κουβέντα μαζί τους και αν ποτέ χρειαστείς βοήθεια, αυτοί θα είναι εκεί. Δεν είσαι άγνωστος ανάμεσα σε αγνώστους και αυτό σου προσφέρει ασφάλεια. Τέλος, η επαρχία έχει ένα αναντικατάστατο πλεονέκτημα, την φύση. Οι άνθρωποι, όσο και αν θέλουν να απαρνηθούν αυτήν την ιδιότητα τους, είναι μέρος της φύσης και έχουν την ανάγκη να έρχονται σε επαφή μαζί της. Όλοι μας νιώθουμε λίγο καλύτερα μέσα μας, ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνουμε, όταν βρεθούμε στον καθαρό αέρα σε ένα βουνό, σε μια πεδιάδα με δέντρα ή κοντά στην θάλασσα (αχ αυτή η θάλασσα).

Παρά τα τόσα λοιπόν πλεονεκτήματα του χωριού, κανείς δεν θα ήθελε να γυρίσει για πάντα πίσω σε αυτό. Στην πόλη υπάρχουν δουλειές, σχολές, φροντιστήρια, νοσοκομεία, υπηρεσίες και γενικά όλα αυτά που κάνουν την ζωή μας πιο εύκολη. Στην επαρχία η ζωή γίνεται συχνά δύσκολη και οι επιλογές είναι πολύ λιγότερες. Σκεφτείτε όμως, αν όλα ηταν διαφορετικά, αν οι ευκαιρίες και οι δυνατότητες ήταν παντού ίδιες, που θα θέλατε να ζείτε;

Κανονικά θα έπρεπε να αναλύσουμε τον όρο “αστικοποίηση” και να αναφέρουμε τα αίτια και τις συνέπειες αυτού του φαινομένου. Αλλά όχι! Εμείς ρωτάμε απλά αν σου αρέσει η ζωή στην πόλη ή το χωριό.

Δε θα γίνουμε σαν τους άλλους, τους “σοβαρούς”, τους “μορφωμένους” που ασχολούνται με τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Εμείς δε μπορούμε να λύσουμε ούτε τα δικά μας προβλήματα. Το μόνο που θέλουμε είναι να μάθουμε τι προτιμάς.

Στην πόλη…
Yπό κανονικές συνθήκες τουλάχιστον έχεις περισσότερες ευκαιρίες για δουλειά (λέμε τώρα) ή τουλάχιστον δεν είναι απόλυτα προκαθορισμένο το μέλλον σου αφού μπορείς να ασχοληθείς με ό,τι θέλεις.

Έχεις καλύτερες παροχές σε υπηρεσίες (πάλι λέμε τώρα). Σε μια κανονική πόλη έχεις εύκολη πρόσβαση σε νοσοκομείο, σε σχολείο, σε ό,τι χρειάζεται ο σύγχρονος άνθρωπος βρε αδερφέ!

 

Και μέσα σε όλα τα υπόλοιπα βεβαίως βεβαίως είναι και οι συγκοινωνίες. Και να σου το μετρό και ο ηλεκτρικός και το τραμ και το τρόλεϊ και το λεωφορείο. Να ‘χεις να διαλέγεις!

Ακόμα και στη διασκέδαση έχεις περισσότερες επιλογές. Για όλα τα γούστα! Θέατρα, σινεμά, πίστες, μπαρ. Ό,τι ακριβώς θέλει κάποιος, μπορεί να το βρει!

Και στην πόλη, έχεις και μια ανωνυμία. Μπορεί κάποιους να τους ενοχλεί αυτή η αποξένωση αλλά από το να έχεις τις γιαγιάδες να σε ρωτάνε «τίνος ίσι συ;», χίλιες φορές να μη σε ξέρει ούτε ο διπλανός!

Στο χωριό…
Όλα κυλούν με πιο ανθρώπινους ρυθμούς. Κανείς δεν τρέχει, απλά γιατί δεν χρειάζεται να τρέξει. Όλα θα γίνουν και όλοι θα είναι ήρεμοι!

Στο χωριό δεν υπάρχει ούτε ίχνος μπίχλας, ούτε στο περιβάλλον ούτε στην ατμόσφαιρα. Βγαίνεις μια βόλτα και δεν μπαίνεις για απολύμανση με το που γυρίσεις στο σπίτι!

Δεν έχεις τον κάθε κάγκουρα να σου σπάει τα νεύρα κάνοντας παντιλίκια ή δοκιμάζοντας τα νέα του ηχεία. Όχι επειδή δεν υπάρχουν κάγκουρες αλλά στο χωριό πρώτον ξέρεις που μένει, μπορείς να τον κυνηγήσεις όποτε θες και δεύτερον και κυριότερον στο χωριό χωράνε και οι κάγκουρες! Έχει αρκετή άπλα να πάει αλλού να ξεγκαζώσει όσο θέλει χωρίς να σπάει νευρά!

Τελευταίο αλλά δυνατό, το φαγητό! Στο χωριό τα φαγητά έχουν άλλη γεύση, είναι (σχεδόν) φυσικά! Τρως ντομάτα και καταλαβαίνεις τη γεύση της, όχι όπως στην πόλη που τρως κάτι σαν ντομάτα.